#Feelings

De kracht van de ongewenste gevoelens

Na een geanimeerde, zowel droevige als hilarische avond over liefdesverdriet begin dit jaar, gaan we verder met een korte reeks programma’s over lastig hanteerbare emoties: één avond over schaamte, ééntje over woede en ééntje over verveling.

Op deze avonden sprak Sophie Derkzen, journalist voor o.a. De Correspondent en Vrij Nederland, met twee gasten die op een of andere manier gespecialiseerd zijn in het onderwerp – filosofen, psychologen, ervaringsdeskundigen.

Wil je leren hoe je je schaamte kunt overstijgen, woede op een zinvolle manier kunt gebruiken, of hoe je van verveling kunt genieten? Luister/kijk dan naar één of alledrie de avonden van #Feelings.

18 december 2018 |20:00 uur – Een pleidooi voor Verveling.

Heb jij wel eens last van Fear of Missing Out (FOMO)? We vermijden het niks doen angstvallig, bang om iets te missen. Maar wat ís toch die onrust die we ervaren als we stilstaan? Nietzsche noemde het “De onaangename windstilte van de ziel waarin je met jezelf geconfronteerd wordt”. Wat kan het je opleveren als je toegeeft aan het niks doen en de stilte en de angst laat varen? Dit is een pleidooi voor verveling. Met Ignaaz Devisch en Stella Bergsma.

Luister hier terug.

22 januari 2019 |20:00 uur – Een ode aan Woede. 

Sta jij jezelf toe om echt kwaad te worden? En waar ligt het keerpunt van gezonde naar destructieve woede: je stem verheffen, krijsen, servies tegen de muur, een beschuldiging, een klap, een wapen, bommen werpen. Woede kent vele gedaanten en de meeste liegen er niet om. Wie zich ergens tegen verzet haalt zich vaak woede op de hals en wie een groot verlies lijdt kan bekropen worden door een machteloze razernij. Naar buiten gericht kan woede explosief zijn en andere mensen beschadigen. Wanneer ingehouden kan deze woede je van binnenuit kapot maken. Hoe gebruiken we woede, een van de meest krachtige emoties, ten goede? Met o.a. Rikko Voorberg en Hassnae Bouazza.

Luister hier terug.

12 februari 2019 |20:00 uur – Een onderzoek naar Schaamte.

Ken jij dat dat gevoel van diepe schaamte? Een rits die openstaat, een blauwtje lopen, een totaal misplaatste opmerking in gezelschap. Of erger: schaamte om wie je bent, om wat je naliet, om waar je vandaan komt of wat je niet meent te kunnen. In hoeverre is schaamte cultureel bepaald, en is het eigenlijk wel meer dan gekwetste ijdelheid? Dichter Anton van Duinkerken zei dat men door schaamte te overwinnen, een grote zelfoverwinning kan behalen. Is dit de enige functie van deze ongemakkelijke emotie? En hoe gaan we er mee om? Met o.a. Coen Simon en Stella Bergsma.

Luister hier terug