IkbenzoweerwegmetPeteWu
Wie waren onze ouders voordat ze onze ouders werden?
We kennen onze ouders als de mensen die ons hebben opgevoed, maar wie waren ze voordat wij er waren? Welke dromen, verlangens en herinneringen dragen ze met zich mee? En hoeveel weten we eigenlijk van het leven dat ze leidden voordat onze verhalen met elkaar verweven raakten?
In zijn boek Ik ben zo weer weg reist schrijver Pete Wu samen met zijn ouders terug naar China. Tijdens die reis ontdekt hij nieuwe kanten van de mensen die hij zijn hele leven als zijn ouders heeft gekend. Hun gedeelde geschiedenis blijkt ook een verhaal van herinneringen, stiltes en perspectieven die niet altijd samenvallen.
Voor wie opgroeit tussen verschillende culturen, talen en werelden is die zoektocht soms extra gelaagd. Als third culture kid groei je op met verhalen over een land dat je misschien alleen uit de herinneringen van je ouders kent, en erf je een geschiedenis die niet helemaal de jouwe is, maar wel mede bepaalt wie je bent.
Vanuit dit boek als vertrekpunt onderzoeken Pete Wu, Pris Roos, Maureen Ghazal en Ashley Ho hoe de levensverhalen van onze ouders doorwerken in wie we zelf zijn. Als kinderen vormen we een beeld van onze ouders vanuit onze eigen belevingswereld. We onthouden bepaalde momenten, geven betekenis aan hun woorden en vullen in wat we niet begrijpen. Maar in hoeverre komt het beeld dat we van hen hebben overeen met wie ze werkelijk waren?
Aan de hand van literatuur, kunst en persoonlijke verhalen verkennen we wat het betekent om de geschiedenis van onze ouders opnieuw te bekijken en te vertellen. Ik ben zo weer weg is een literaire avond over de verhalen die we erven, de stiltes die we tegenkomen en de zoektocht naar de mensen die onze ouders waren voordat ze onze ouders werden.
Pris Roos
Pris Roos (1984) is een multidisciplinaire kunstenaar, onderzoeker en verhalenverteller. Haar praktijk beweegt zich tussen schilderkunst, spoken word, video, performance en installaties. In haar werk onderzoekt ze thema’s als identiteit — waaronder haar eigen geleefde ervaring als queer vrouw met een biculturele achtergrond — migratie, (gekozen) familie en herinnering. Ze verweeft persoonlijke verhalen met die van anderen en geeft zo een stem aan mensen die, net als zij, tussen verschillende culturen en identiteiten bewegen. Haar praktijk vormt op die manier een brug tussen persoonlijke geschiedenissen en een gedeeld collectieve geheugen.
Maureen Ghazal
Maureen Ghazal (1995) schrijft poëzie en proza en maakt beeldend werk en performances. In haar werk onderzoekt ze thema’s als geboortegrond, moedertaal, ontworteling en de relatie tussen lichaam en landschap. In 2018 studeerde ze af aan de Willem de Kooning Academie en won ze de El Hizjra Literatuurprijs voor poëzie. Haar werk verscheen onder meer in De Gids, De Revisor en Extra Extra Magazine. Ze trad op bij festivals als Crossing Border en Read My World en nam in 2019 deel aan het Slow Writing Lab. In 2025 volgde ze een ontwikkeltraject bij Wintertuin en verscheen haar chapbook Ik, Waterlichaam. Haar dichtbundel Harnas van zout verschijnt in het voorjaar van 2027 bij De Arbeiderspers.
ho yuhan ashley
ho yuhan ashley (she/they, b. 1999) is a Singaporean artist who works from the perspective of movement. their work plays across performance,-making, writing, graphic design, moving image, & scenography.
she is presently preoccupied with artmaking as a practice of collective agency – how can we build practices to resist capitalist pathways of thought and action! ashley has a persistent curiosity for composition, and a love for sharing playful, non-productive time together.
as a performer, they have worked with choreographers & directors including Arno Schuitemaker, Ingrid Berger Myhre, Ula Sickle, Zarah Bracht, David Weber-Krebs, Melyn Chow, Dries Verhoeven, Marjolein Vogels, and Coralie Vogelaar. in their solo performance work, they develop movement practices that meditate on departure, corporeal and technological methodologies of measuring, and memory.
ashley’s writing has been published in artistic research journals such as Leonorana Revista and FUSE by Dance Nucleus, and her first poetry collection, Without Sound Now, was published in 2019 by Math Paper Press. their poetry practice lives in private moments, occasionally performed during literary events.
in 2022, ashley completed their dancer/maker studies at ArtEZ University of the Arts in Arnhem, the Netherlands, with the support of the Singapore National Arts Council Scholarship.